ياد بگذشته به دل ماند و دريغ
نيست ياری كه مرا ياد كند
ديده ام خيره به ره ماند و نداد
نامه ای تا دل من شاد كند

خود ندانم چه خطائی كردم
كه ز من رشته الفت بگسست
در دلش جائی اگر بود مرا
پس چرا ديده ز ديدارم بست

هر كجا می نگرم، باز هم اوست
كه بچشمان ترم خيره شده
درد عشقست كه با حسرت و سوز
بر دل پر شررم چيره شده

گفتم از ديده چو دورش سازم
بی گمان زودتر از دل برود
مرگ بايد كه مرا دريابد
ورنه درديست كه مشكل برود

تا لب بر لب من م لغزد
می كشم آه كه كاش اين او بود
كاش اين لب كه مرا می بوسد
لب سوزنده آن بدخو بود

می كشندم چو در آغوش به مهر
پرسم از خود كه چه شد آغوشش
چه شد آن آتش سوزنده كه بود
شعله ور در نفس خاموشش

شعر گفتم كه ز دل بردارم
بار سنگين غم عشقش را
شعر خود جلوه ئی از رويش شد
با كه گويم ستم عشقش را

مادر، اين شانه ز مويم بردار
سرمه را پاك كن از چشمانم
بكن اين پيرهنم را از تن
زندگی نيست بجز زندانم

تا دو چشمش به رخم حيران نيست
به چكار آيدم اين زيبائی
بشكن اين آينه را ای مادر
حاصلم چيست ز خود آرائی

در ببنديد و بگوئيد كه من
جز او از همه كس بگسستم
كس اگر گفت چرا؟ باكم نيست
فاش گوئيد كه عاشق هستم

قاصدی آمد اگر از ره دور
زود پرسيد كه پيغام از كيست
گر از او نيست، بگوئيد آن زن
ديرگاهيست، در اين منزل نيست

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا میبرم از شهر شما

دل شوریده ودیوانه خویش

میبرم تا که در آن نقطه دور

شستشویم دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا وتباه

میبرم تا زتو دورش سازم

ز تو ای جلوه امید محال

میبرم زنده به گورش سازم

تا از پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد،می رقصد اشک

آه ، بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

به خدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد وازشاخم چید

شعله آه شدم،صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

میروم خنده به لب خونین دل

میروم از دل من دست بردار

ای امید عبث بی حاصل

در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار آلود و دور

یا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچو روزان دگر

سایه ای ز امروزها،دیروزها

خاک می خواند مرا هر دم به خویش

می رسند از ره که در خاکم نهند

آه،شاید عاشقانم نیمه شب

گل بر روی گور غمناکم نهند

می رهم از خویش و می مانم ز خویش

هر چه بر جا مانده ویران می شود

روح من چون بادبان قایقی

در افقها دور و پنهان می شود

لیک دیگر پیکر سرد مرا

می فشارد خاک دامنگیر خاک

بی تو و دور از ضربه های قلب تو

قلب من می پوسد آنجا زیر خاک

آن    مرد     آمد .

آن مرد در باران آمد .

با  GLX مشكی و خانمی

كه مطمئنن .....  .

من داس را از چند صفحه بعد قرض ميگيرم

شاهرگم را ميزنم .

برگریزان

برگریزان دلم را نوبهاری آرزوست
شاخه ی خشک تنم را برگ و باری آرزوست
پایمال یک تنم عمری چو فرش خوابگاه
چون چمن هر لحظه دل را رهگذاری آرزوست
شمع جمع خفتگانم، آتشم را کس ندید
خاطرم را مونس شب زنده داری آرزوست
شوره زار انتظارم درخور ِ گل ها نبود
گو برویاند که دل را نیش خاری آرزوست
تا به کی آهسته نالم در نهان چون چشمه سار؟
همچو موجم نعره ی دیوانه واری آرزوست
نورِ ماه ِ ‎آسمانم، بسته ی زندان ابر
هر دمم زین بستگی راه فراری آرزوست
مخمل زلف مرا غم نقره دوزی کرد و باز
بازیش با پنجه ی زربخش یاری آرزوست
بی قرارم همچو گـُل در گلشن از جور نسیم
دست گلچین کو؟ که در بزمم قراری آرزوست
داغ ننگی بر جبین ِ روشن ِ سیمین بزن
زان که او را از تو عمری یادگاری آرزوست.

۱ ـ خدایا همه جوانان را به راه راست هدایت بفرما

۲ ـ بار الاها همه مریضان را شفا بده

۳ ـ معبودا پدر و مادر هایمان را از ما راضی و خوشنود بگردان

۴ ـ پروردگارا حسن عاقبت به همه ما عنایت بفرما

۵ ـ بار پروردگارا در فرج اقا امام عصر (عج) تعجیل بفرما (به گفته بزرگی اگر لایق او هستیم زیرا اگر نباشیم وقتی ظهور کند اول ما را میکشد)

۶ ـ همتون میدونید که ارزوی اخری و همیشگی من چیه      

ای خدای عاشقان 

همه عاشقان واقعی را به

معشوقه هایشان

برسان

آمین

این که با خود می کشم

این که با خود می کشم هر سو، نپنداری تن است
گورِ گردان است و در او آرزوهای من است!
آتش ِ سردم که دارم جلوه ها در تیرگی
چون غزالان در سیاهی دیدگانم روشن است
من نه باغم، غنچه های ناز من تک دانه نیست
پهنْ دشتم، لاله های داغ من صد خرمن است
این که چون گل می درم از درد و افشان می کنم
پیش اهل دل تن و پیش شما پیراهن است
آسمان را من جگرخون کردم از اندوه خویش
در جگر گاه ِ افق، خورشید، سوزن سوزن است
این که می جوشد میان ِ هر رگم دردی است داغ
دورگاه دردِ جوشان است و پنداری تن است!
سینه ام آتش گرفت و شد نگاهم شعله بار
خانه میسوزد، نمایان شعله ها از روزن است
آه، سیمین! گوهری گمگشته در خکسترم
من بمانم، او فرو ریزد، زمان پرویزن است.

سلام دوباره بعد از مدت ها اومدم امیدوارم که حالتون خوب باشه. واقعا شرمندم بابت این مدت

خورشید و شب

زلف پرپیچ و خمت کو تا ز هم بازش کنم
بوسه بر چینش زنم با گونه ها نازش کنم
غنچه ی صبرم شکوفا می شود، اما چه دیر
کو سرانگشت شتابی تا ز هم بازش کنم
قصه ی رسواییم چون صبح عالمگیر شد
کی توانم همچو شب آبستن رازش کنم
در نگاه من زنی گنگ است و گنگی کامجوست
کامبخشی مهربان کو تا سخنسازش کنم
پرده ی شرمی به رخسار سکوت افکنده ام
برفکن این پرده را تا قصّه پردازش کنم
خفته دارد دل به هر تاری نوایی ناشناس
زخمه ی غم گر زنی سازی نوا سازش کنم
چون غباری نرم، دل دارد غمی غمخوار کو؟
کاشنای این سبک خیز سبک تازش کنم
من سرانگشت طلایی رنگ خورشیدم تو شب
زلف پر پیچ و خمت کو تا زهم بازش کنم.

خیلی سخته ۲۱ سال به خاطر یکی زندگی کنی به خاطرش        بیدار بشی . غذا بخوری   تو تک تک لحظاتت

باهات باشه همیشه کنارت باشه یادش تسکین همه غمهات باشه  تصویرش همیشه جلوی چشمهات باشه همه

آرزوهات باشه. بعد یک روز چشماتو که باز میکنی میبینی به خاطر اشتباهی که سالها پیش انجام دادی به

خاطر یه تعیین رشته بفهمی که اونا دخترشونو بهت نمیدن خیلی سخته خیلی        

شرمندم هیچ وقت نمیخواستم غصه هامو بیارم تو وبلاگ ولی ایندفعه نتونستم جلوی خودمو بگیرم.خیلی سنگین

بود به قول محسن چاووشی لعنت خدا به اون سه شنبه ها  آخه اون روزی که این خبر رو شنیدم سه شنبه بود

اگه ناراحتتون کردم معذرت میخواهم. بازم شرمنده. به بزرگی خودتون منو ببخشین

۳۰/۱۱/۱۳۸۶

خیلی سخته ۲۱ سال به خاطر یکی زندگی کنی به خاطرش        بیدار بشی . غذا بخوری   تو تک تک لحظاتت

باهات باشه همیشه کنارت باشه یادش تسکین همه غمهات باشه  تصویرش همیشه جلوی چشمهات باشه همه

آرزوهات باشه. بعد یک روز چشماتو که باز میکنی میبینی به خاطر اشتباهی که سالها پیش انجام دادی به

خاطر یه تعیین رشته بفهمی که اونا دخترشونو بهت نمیدن خیلی سخته خیلی        

شرمندم هیچ وقت نمیخواستم غصه هامو بیارم تو وبلاگ ولی ایندفعه نتونستم جلوی خودمو بگیرم.خیلی سنگین

بود به قول محسن چاووشی لعنت خدا به اون سه شنبه ها  آخه اون روزی که این خبر رو شنیدم سه شنبه بود

اگه ناراحتتون کردم معذرت میخواهم. بازم شرمنده. به بزرگی خودتون منو ببخشین

۳۰/۱۱/۱۳۸۶

یک سال گذشت و تو رفتی به خواب

   ولی هنوز دارم بهت فکر می کنم

           واقعا چرا                   

  چرا هنوز دارم بهت فکر می کنم

من امشب فکر میکنم که دیگه میمیرم

واسه اینکه تو رو من از دست دادم

بازم میگم پشیمونم از رفتارم

واسه اینکه تو رو عذاب از قصد دادم

این چشمای من میباره هر وقت یادم

میاد اون شبها که بودیم هر شب با هم

قلب منو راحت کردی سرقت بازم

خاطراتو ورق بزن امشب با من

یک ساله که تن پاکت زیر خاکه

بشین ببین میسازه بازشب ناله من ساده ببین

شبها فریاد من میزنم من ساده سر خاکت

اونا منو میبینن و میگن این چه  بد حالش

خیلی بد حالم

یعنی باید باور کنم دیگه تورو نمی بینم

تا وقتی که من بمیرم دست تو رو نمی گیرم

نه نه تو رو نمی بینم پر زدی تو به آسمون

ولی هنوز به یادتم  ناراحتم چون میبینم دیگه نیستی کنار من

کابوس تو نمیزاره دیگه شاهین بخوابه

شب دیگه بیدار هستم من همه شبها دیگه بیمار

شدم و حالا همه منو یه دیوونه صدا زدن

که میتونه هزار شبم برای تو بنویسه

بخوادش که بمیره تا بره پیش خودائی که خوب پیشته

رقص من و تو از قسم رقص برگهای زرد.دلم تنگ برات هوای

شب توی هوای سرد

یادگاری گذاشتی تو برای من حرفهای بد شبهای من برای من

می سازن شعرای منو

رقص من و تو از قسم رقص برگهای زرد.دلم تنگ برات هوای

شب توی هوای سرد

یادگاری گذاشتی تو برای من حرفهای بد شبهای من برای من

می سازن شعرای منو

به تو فکر کردم ببین منو مریضم کرد

من همیشه مریضتم بدون عزیزم پس

من حقیقت تو رو الان یک ساله که ندیدم و

پس حقیقت من علناً یک ساله که مریضم

هنوزم که هنوزه من تورو خیلی دوست دارم

آرزومه ببینمت تو رو کنم لوس بازم

رفتن تو خیلی منو سوزوند پس

گلناز همه عکساتو سوزوندم

بگو یادته که بودیم لب ساحل دریا

باهم صحبت می کردیم ما راجع به فردا

فقط تو بودی که بودی ناظر اشکهام

کنار هم می خوابیدیم تا بشه فردا

یادت میاد گفتم بعد تو نمیرم با کسی یا

باز بری تو تا همیشه

ولی حالا با غریبه رفتم من

نشد تنهایی رو من طاقت کنم

حالا باید تو رو هم فراموش بکنم تا خودمو راحت کنم

رقص من و تو از قسم رقص برگهای زرد.دلم تنگ برات هوای

شب توی هوای سرد

یادگاری گذاشتی تو برای من حرفهای بد شبهای من برای من

می سازن شعرای منو

رقص من و تو از قسم رقص برگهای زرد.

دلم تنگ برات هوای شب توی هوای سرد

یادگاری گذاشتی تو برای من حرفهای بد

                                         شبهای من برای من می سازن شعرای منو